रक्सौल, पूर्वी चम्पारण
जो मानिस आफ्नो उन्नति चाहन्छ, उसले अरूमध्ये गुण हेर्ने बानी बसाल्नुपर्छ। जब मानिसलाई अरूको दोष हेर्ने बानी लाग्छ, तब दोष नभए पनि उसलाई अरूमा दोष देखिन थाल्छ। उक्त विचार लायन्स क्लब अफ रक्सौलका अध्यक्ष तथा मिडिया प्रभारी एवं सामाजिक अभियन्ता लायन विमल सर्राफले पत्रकारहरूसँग साझा गर्नुभएको हो।
उनले भने, “कलियुगको प्रधान शस्त्र कपट हो। कलियुग कपटकै पछि लागेर चल्छ। पाप गर्ने बेलामा मानिसले यसको फल के हुन्छ भन्ने कुरा बिर्सन्छ। ‘कर्तव्य’ र ‘कर्म’ जसको साथमा हुन्छ, उसको जित निश्चित हुन्छ।”
सर्राफका अनुसार जहाँ शान्ति–सुकून पाइन्छ, त्यहीँ टाउको झुकाउनुपर्छ— चाहे त्यो परमेश्वरको दर होस् वा आफ्नै घर। गाउँको छायाँ होस् वा आमाको पाइला, गुरुको दरबार होस् वा गुरुको मन्दिर— जीवन चार दिनको मात्र हो, त्यसलाई हाँसी–खुसीमा बिताउनुपर्छ।
उनी भन्छन्, “कसैको मन दुखाउनु हुँदैन, दुःख–पीडा बाँड्नुपर्छ। अन्ततः साथ जाने कुरा कुनै पनि वस्तु होइन, केवल सत्कर्म मात्र हो। भलो गर, भलो पाउ— यही गाँठीमा बाँध्नुपर्छ।”
यस पृथ्वीमा दानभन्दा उत्तम कर्म केही छैन, लोभभन्दा ठूलो शत्रु छैन, राम्रो स्वभावभन्दा ठूलो गहना छैन र सन्तोषभन्दा ठूलो धन छैन। सर्राफले थपे, “मानिस नश्वर हो भन्ने कुरा हरेक क्षण सम्झिरहन सके मात्र वास्तविक रूपमा जागरूक बन्न सकिन्छ र जीवनको हरेक पलको आनन्द लिन सकिन्छ।”
उनको भनाइमा, आत्मा नै शरीर चलाउने शक्ति हो र त्यस आत्माका पिता परमात्मा हुन् भन्ने सत्यलाई हृदयदेखि स्वीकारे मात्र आन्तरिक शक्ति बढ्छ।
एक लालचीलाई वस्तु दिनु, कठोरलाई हात जोड्नु, मूर्खलाई सम्मान दिनु र विद्वानलाई सत्य बोल्नु— यही असल बाटो हो।
सर्राफले भने, “जब कुनै असल मानिसले सम्बन्ध तोडिदिन्छ भने बुझ्नुपर्छ कि उसको स्वाभिमानलाई गहिरो चोट पुगेको छ। जति गहिरो इनार हुन्छ, उति मीठो पानी आउँछ। जीवनका कठिन प्रश्नहरूको उत्तर पनि जीवनमै हुन्छ। जबसम्म तपाईंलाई आफ्नैमाथि विश्वास छैन, तबसम्म तपाईं भगवानमाथि पनि विश्वास गर्न सक्नुहुन्न।”
उनले अन्त्यमा जोड्दै भने, “भावनामा भाव छैन भने भावना व्यर्थ हुन्छ। भावनामा भाव छ भने भवसागर पार गर्न सकिन्छ। प्रभु भावका भूखा छन्— भाव नै सार हो। भावपूर्वक अर्पण गरे फूलसमेत स्वीकार हुन्छ।”
साभार – डा. हरिमंगल प्रसाद
